Berlin’de kaldığım ilk ev, 2021’de, 800 euroya 45 metrekare. Anahtarı verirken ev sahibi “bu çamaşır makinesiyle sadece salı ve cuma yıkayabilirsin, çünkü diğer günler ben kullanıyorum” dedi. Evde kendi çamaşır günüm vardı resmen. Kirayı bankadan havale yapınca, “nakit getir, komşular görmesin, sonra fiyat konuşmak zorunda kalıyorum” diye tutturdu. Türkiye’de de durum farksız, geçen yaz İstanbul’da ev bakarken, “bu eve kediyle girersen kira 2 bin lira artar” diyen ev sahibiyle karşılaştım. En son sözleşmede çıkan “evde halı silkelemek yasaktır” maddesini görünce gözüm doldu, halıyı balkondan sallandırmak artık ayrıcalık oldu.