2017’de asgari ücretle Almanya’da üç ay geçindim, cebimde 950 euro vardı. İlk iş Lidl indirim broşürüne abone oldum. Ekmek, makarna, yumurta üçlüsünden şaşmadım. Süt yerine marketin “Eigenmarke” yoğurdu aldım, 500 gramı 39 cent. Metro kartı pahalıydı, bisiklet aldım, ikinci el, 35 euro. Telefon hattı için ayda 10 euro’luk faturasız Vodafone kartı kullandım, internetin yarısını “wifi gratis” kafelerden yürüttüm. Dışarıda kahve içmek yok, termosla gezmek var. Ucuz et diye hindi aldım, tavuğun fiyatı bazen domuzdan pahalıydı. Bu işleri İstanbul’da yaptığımda tek fark, pazar tezgahlarının kapanışına yakın alışverişe gitmek oldu. Her yerde önce indirim, sonra alışkanlık.