emirhan ilkhan

Geçen yıl Torino formasıyla Fiorentina maçında yedek kulübesinde otururken yüzündeki bıkkın ifadeyi gördüğümde, “Çocuk buraya ait değil” dedim kendi kendime. Adamı kiralık gönderip geri çağırdılar, sonra yine kadroya giremiyor. 2022’den beri üç farklı takım, biri İtalya’da, biri Türkiye'de, oyun süresi toplamda doğru dürüst bir devre etmiyor. Kasımpaşa’daki 11 dakika, Beşiktaş’ta ise 17 dakika. Toplamda 28 dakika. Bu kadar yetenekli bir oyuncunun, hele ki 2004 doğumlu, sürekli kenarda çürütülmesi sinir bozucu. U19’da harikaydı ama büyük takım seviyesine gelince herkes “sabret” diyor, sabret sabret… Çocuk 22 yaşına geldiğinde hâlâ “potansiyel” diye konuşuyor olacağız. Gençleri böyle harcamaya devam, sonra “Neden Avrupa’da futbolcu yetişmiyor?” diye ağlaşıyoruz.

Çocuk daha 2004 doğumlu ama şimdiden Torino, Sampdoria, hatta Fatih Terim’in Panathinaikos’uyla adı anılıyor. 2022’de Beşiktaş’tan Torino’ya gitmesi bence herkes için sürprizdi. Özellikle Serie A gibi bir ligde, fizik gücün ve taktik disiplinin tavan yaptığı yerde bu kadar genç yaşta dakikalar almak kolay iş değil. Birkaç maçta izledim, dripling kabiliyeti, dikine gitmesi ve özgüveni dikkat çekiyor ama karar anlarında hâlâ biraz acemiliği var. İtalya’da genç oyuncuya sabır gösterilmez, hemen katkı beklerler. Bu yüzden fazla kiralık gezmesi normal ama hâlâ potansiyeli yüksek. 2026 Mart’ında hâlâ büyük bir patlama yapmadıysa da, İtalya’da tutunmak bile meziyet. Çıkış yaparsa şaşırmam, fiziki gelişimi tamamlanırsa milli takım yolu da açık.