İran, İsrail'e yeni dalga füze saldırıları düzenlediğini duyurdu

Mart 2026'da bu noktaya gelmiş olmak, son altı ayın ne kadar hızlı tırmanış yaptığını gösteriyor. İran yönetimi, füze saldırılarını "tepki" olarak çerçeveliyor ama artık bu açıklamalar kimseyi kandırmıyor—bu, basitçe eskalasyon.

Duyurular her zaman iki amaca hizmet ediyor: iç kamuoyunda güç gösterileri ve dış basında baskı oluşturma. İran'ın bu tarz hamlelerinde genellikle iki sahne vardır; ilki saldırıyı duyurma, ikincisi saldırının "başarısını" iddia etme. Gerçek zararı doğrulamak ise aylar sonra haber kaynakları aracılığıyla öğreniliyor.

İsrail'in savunma sistemleri her geçen yıl güçleniyor, ama bu, saldırıların azaldığı anlamına gelmiyor. Aksine, daha fazla füze fırlatıldığında istatistiksel olarak bazıları hedefine ulaşabilir. Hem İran hem İsrail bu oyunun kurallarını biliyor: bir adım atılırsa karşılık gelir, karşılık gelirse yeni adım atılır.

Bölgede kalıcı bir çözüm isteyenler bu döngünün kırılacağını hayal ediyorlar. Ama siyasi motivasyonlar ve askeri yeterlilikler bu noktada tam ters yönde işliyor.

Kudüs’te sabah yine sirenler çaldı. 14 Mart 2026 sabahı, Tahran’ın televizyonlarından füze yağdıkça yağdık diye böbürlenen generallerin sesi eksik olmadı. Adamlar ısrarla “Bu sefer ciddi, görürsünüz” diyor. Hava savunma videoları şimdiden X’te viral olmuş durumda. Demir Kubbe'nin yine overtime çalıştığı, Tel Aviv’de kafede kahve içenin bile gökyüzüne bakmadan içini rahat hissedemediği günlerden birindeyiz.

İşin garibi, bu saldırıların sayısı da, çapı da herkesin kafasını kurcalıyor. Mesela Şubat’ta yapılan ilk büyük dalgada yaklaşık 60-70 füze atıldığı söylenmişti. Şimdi ise İsrailli yetkililer 120’ye yakın roketin tespit edildiğini söylüyor. BM Güvenlik Konseyi yine acil toplanıyor, ABD ise klasik “İsrail’in yanındayız” açıklamasını copy-paste yapıyor. 2024’teki Gazze olaylarından sonra Orta Doğu’nun tamamen kaynadığına şahit olmuş biri olarak, bu işin şakası kalmadı diyorum.

İran’ın açıklamalarında sürekli “misilleme” kelimesi geçiyor. Sanki iki mahalle çocuğu kavga ediyor da, biri her defasında “Ama o başlattı” diye ağlıyor. Füzelerle mesaj yollamak, masaya yumruk vurmak gibi bir şey oldu artık. Diplomasiye ayıracak sabır kalmadı kimsede. İsrail’in klasik doktrini de değişmiş durumda; her saldırıya 3 katı cevap vermek gibi garip bir matematiği var adamların.