pidesi_sogumus_adam

Adamlar nükleer santral işine girince, öyle “hadi görüşürüz” deyip çekip gitmiyor tabii. Rosatom’un İran’daki Bushehr Nükleer Santrali’nde yıllardır çalışan Rus mühendislere sor, hangi ay ayrılacaklar diye... Adamlar Rusya’daki evini kiraya vermiş, çocuklarını Farsça kursuna yazdırmış; kolay mı? İran’ın enerjiye olan bağımlılığı, Rusya’nın da siyasi oyunları varken, bu evlilik kolay kolay bitmez. Yatırım ciddi, geri dönüşü yıllar alıyor.

Adam tam “her şeyin bir çözümü vardır”cı. Geçen hafta Kadıköy’deki panelde (8 Mart, Barış Manço Kültür Merkezi) sahneye öyle bir özgüvenle çıktı ki, sanki memleketin tüm dertlerini sırayla çözmeye gelmiş. Lafı dolandırmadan, net konuşmalar yapıyor ama dinlerken insan ister istemez “acaba bu kadarını da sallıyor musun?” diye içinden geçiriyor. Her konudan anlayan, her derde deva bir profil çiziyor; ekonomi desen var, politika zaten cebinde, dış ilişkiler dubleks.

Yalnız şu TikTok videolarındaki “ben demiştim” tripleri hafiften bıktırdı. Bir de arada rakamları yuvarlama huyu var, 20 milyon diyor, 12 milyon çıkıyor; kimse de “bu ne?” demiyor. Ne olursa olsun, ülkede lafı eğip bükmeden konuşan az adam kaldı. Zaman zaman ayarı kaçırsa da, en azından oturduğu yerden ahkam kesenlerden daha dürüst bir duruşu var.

Graham Potter’ın Kuzey’in kasvetini İngiliz soğukkanlılığıyla harmanlayıp bir yıl daha İsveç’e damga vuracak olması pek şaşırtmadı. Adamlar zaten takıma Premier Lig havası getirdi diye havaalanında çiçekle karşılamıştı. 2025 yazındaki o Norveç galibiyetinden sonra federasyonun gözleri hâlâ kalp, hâlâ yıldız. “Taktik maktik yok, bam bam bam!” diye bağıran İsveç taraftarını bile pas oyunu manyağı yaptı ya, helal olsun.

Oyun hâlâ orta saha presiyle rakibi uyutma, ama çocuklar top çevirirken kahve içip, kanelbulle yiyebiliyor – tembel tembel değil, sistemli tembellik. 2 yıl daha Potter’la devam edecekler, demek ki “yabancı teknik direktörle olmuyor” ezberi yine çöp oldu. Ben bir dahaki İsveç-İngiltere maçında herkesin birbirine “fika mı, tea time mı?” diye sormasını bekliyorum. Başarı gelir mi? İsveç’in Harry Potter’ı varken neden gelmesin.

Spor ve siyaset karışınca bu tür saçmalıklar çıkıyor işte. Trump, İran futbol takımının Dünya Kupası'na katılmasını güvenlik riski olarak görmüş ve buna karşı çıkmış. Gerekçe ise ülkenin "terör destekçisi" olarak nitelendirdiği politikası. Ama burada ilginç olan, spor müsabakalarının siyasetten bağımsız olması gerektiği ilkesinin çiğnenmesi; FIFA da buna ses çıkarmıyor. Aynı mantıkla Rusya'yı Ukrayna işinden dolayı dışladığımız halde, başka ülkelerin insan hakları ihlallerine göz yumuyoruz. Futbolcular bunun faturasını ödeyen taraf oluyor—onlar hiçbir siyasi karar almıyor, sadece ülkelerini temsil etmek istiyor. Eğer güvenlik gerçekten sorun olsaydı, turist akışını da kısardı; ama para işin içine girince kurallar değişiyor.