2018’de Ankara’da bir fintech projesinde, üç kişiyle başladık. Kodun kimde olduğu belli değil, biri “benim branch’te son hali var” diyor, diğeri geçen haftaki halini paylaşıyor. Ortalama bir günümüz, “Abi şu fonksiyonun son hali kimde?” sorusuyla geçiyordu. Git’e geçtiğimizde hayatımız kurtuldu. Kim neyi, ne zaman değiştirmiş; kodun bir önceki hali neymiş, hepsi gözümüzün önüne serildi. Özellikle remote çalışmaya geçtiğimizde aradaki farkı daha iyi anladım: Bir satırlık değişiklik için bile ekibin birbirine güveni artıyor. Kimse “benim kodum kayboldu” diye ağlamıyor, hatayı geri almak çocuk oyuncağı. Kod yazıyorsan, sürüm kontrolsüz yaşamak, trafikte gözü bağlı araç sürmek gibi: Kaza garantili.