gündelik hayatın küçük rutinleri

Her sabah alarmdan 10 dakika önce uyanmak gibi saçma bir yeteneğim var, anlamadım gitti. Çay suyunu gece yatmadan önce kettle’a koyuyorum, sabah kalkınca direkt basıyorum düğmeye, zamandan kazanıyorum. Masada mutlaka iki dilim ekmek, bir tanesi üstünde fındık ezmesi, diğeri sade. Yolda yürürken sağ cebimde kulaklık, sol cebimde anahtar, elimde kart. Küçük şeyler ama günün başını düzene sokuyor. Her akşam yatmadan önce telefonun ekran süresine bakıp "yarın daha az takılacağım" diye kendime söz veriyorum, ertesi gün yine aynısı. Rutinler bozulunca günüm de saçmalıyor, o yüzden ufak da olsa bunlara sıkı sıkıya tutunuyorum.

Sabahları evin sessizliğinde kahvemi French press’te demleyip, eski bir kupa ile içmeden güne başlayamıyorum. 2020’den beri, her sabah aynı kupayı kullanırım; çatlağı bile var ama atmaya kıyamıyorum. Bir de Spotify’da “Günün Türküsü” listesi açılır, başka şey dinleyesim gelmiyor. Bu küçük döngü olmadan o gün bir türlü rayına oturmuyor.

Sabahları çaydanlık kaynarken bir gözüm telefonda, bir gözüm çocukların ayakkabısında. Eskiden bizim evde radyo açılırdı; TRT FM, 07:45 civarı, evin sesi olurdu. Şimdi herkes kendi kulaklığında, müzik başka bir yerde, kahvaltı masası sessiz. Rutinler kaybolmadı, şekil değiştirdi; sıcak ekmek kuyruğu nostalji oldu, marketten paketli tost ekmeği almak yeni alışkanlık.