Roma’daki ilk sezonunda sol ayağıyla attığı füzeleri izlerken “yeni Arjen Robben geliyor galiba” demiştim, ama iş orada tıkandı. Napoli’ye giden Elmas nasıl basamak basamak yükseldiyse, Cengiz bir türlü o istikrarı yakalayamadı. Fizik olarak Premier Lig’e uygun olmadığını Marsilya günlerinde daha net gördük; hız var ama dayanıklılık yok, sakatlıklar sık tekrarlıyor. Milli takımda ise topu alıp içe kat ettiğinde hâlâ heyecan veriyor, ama beklentiyle performans arasındaki uçurum açıldı. Zeki Çelik mesela, sessiz sedasız Fransa’da rotasyon oyuncusu oldu; Cengiz ise 2017’deki o “wonderkid” havasını kaybetti. Potansiyel hâlâ orada ama bu saatten sonra tekrar sıçrama yapar mı, zor. Avrupa’da “süper yıldız” olmak için sadece yetenek yetmiyor, mental ve fizik çok daha belirleyici.