Ankara’ya ilk kez üniversite sınavı için geldiğimde Anıtkabir’in merdivenlerini tırmanırken, taşların arasındaki çiçekleri görünce bir garip oldum. Adam hem savaş kazanmış, hem memleket inşa etmiş, hâlâ insanlar çiçek bırakıyor. Sadece resimlerdeki sert bakış değil, o mozolenin önünde saatlerce bekleyen yaşlı amcaları, gözleri dolan gençleri görünce “kült olmuş” diyorsun. Tarih kitaplarından okuduğum “yeni harfler, fabrika açılışları, kadınlara seçme hakkı” gibi şeylerin karşılığı, mesela Manisa’nın köyünde gördüğüm eski köy enstitüsü binası. Bir liderin gerçek etkisi, yıllar geçse de insanların ona olan inatçı sevgisinde yatıyor. Hâlâ 10 Kasım’da sirenle ayağa kalkılıyorsa, bu işin içinde büyük bir saygı ve minnet var. Şaşıran yabancılara her seferinde anlatırken, “Türkiye’yi anlayacaksan buradan başla” diyorum.