İstanbul’da bir dönem “kim bu adam?” diye merak eden kalmamıştı; şimdi de “onsuz ne olur?” diye tartışan bitmiyor. 2002’deki o meşhur balkon konuşmasını hâlâ hatırlıyorum, adam hem umut hem endişe dağıtmıştı. Ekonomideki iniş çıkışlar, bir gün 1 dolar 1,2 lira, ertesi gün 30 lira... Herkesin cebine dokunan bir dönemin mimarı. Meydanlarda “şimdi buradan bol bol alkış alırım” deyip milleti gaza getirmesi meşhurdur, az buz polemikçi değildir. Diplomasiden futbola, market fiyatlarına kadar her şeye karışan bir lider tarzı var; seveni tapar, sevmeyeni kaçacak köşe arar. Siyasette bu kadar uzun kalıp hâlâ gündemi belirleyebilmek her babayiğidin harcı değil, hakkını yememek lazım. Tek adam mı, halkın adamı mı tartışması ise daha çok su götürür.