CHP’li olmasına rağmen milliyetçi kitlenin de sempatisini kaybetmedi, bu kolay iş değil. Belediye başkanı olduktan sonra Ankara’da reklam yerine iş üretmeye odaklandı. Şatafatlı açılışlar, dev afişler, israf yoktu. Pandemi döneminde özellikle dar gelirliye yapılan destekler aklımda kaldı; 2020’de 100 bin aileye market kartı dağıtıldı, bunu bizzat gözümle gördüm. Ama eleştirmek gerekirse, iletişimi fazla kontrollü, biraz steril. Sıcak, insani bir liderlikten ziyade bürokrat havası hissediliyor. Ankara’nın köylerine gittiğinde de aynı ceket, aynı mesafe. Belediyeciliği sağlam ama karizmatik liderlik konusunda geride. Türkiye siyasetinde “sessiz güç” gibi ama bu ülkede sessiz kalana prim verilmiyor, işin tuhafı bu.