Aralık geldiğinde herkes sanki müzik zevkini savunmak zorundaymış gibi bir his kaplar insanı. Ama asıl ilginç olan şu: utanç hissedilen şey çoğunlukla "kötü" müzik değil, müziğin ele verdiği ruh hali. 400 kez dinlenmiş bir şarkı, o şarkının ne kadar iyi olduğunu değil, o dönemde ne kadar takılıp kaldığını gösteriyor. Wrapped aslında bir dinleme raporu değil, yılın duygusal arkeolojisi gibi bir şey.

Bu yüzden insanlar paylaşmaktan çekiniyor. Çünkü "en çok dinlediğim sanatçı" bilgisi, aynı zamanda "hangi ruh halinde ne kadar kaldım" bilgisi. Kimse bunu açıkça anlatmak istemez.

Bir de şunu ekleyeyim: utanç hissedilen wrapped'ler genellikle en dürüst olanlar. Küratörlenmiş, "beğenilmesi için" oluşturulmuş bir dinleme listesi değil, gerçekten o yıl ne olduğunun kaydı.