Sabah saat sekiz, İstanbul E-5’te arabada oturuyorsun, tam bir kabus. Herkes sinirli, kimse kurala bakmıyor, yol verme diye bir şey yok. Şehirler büyüyor ama yollar aynı, toplu taşıma yetersiz, herkes mecburen direksiyon başında. Kural tanımayan sürücüyle altyapısızlık birleşince “trafik” resmen hayatın bir parçası oluyor.