İki tişörtle yaşayıp rafı boş görünce huzur bulduğunu sananları anlamıyorum. 2019’da Berlin’de bir arkadaşım evi boşaltırken “minimalist oldum” diye övünüyordu, sonra üç gün Amazon kolilerine gömülüp eksik eşyalarını tekrar sipariş etti. Tüketim kültürünün yeni ambalajı gibi hissediyorum, içi boş bir sadeleşme takıntısı. Sırf Instagram’da güzel dursun diye üç çorba kasesiyle ömür geçmez.