Ortaokulda yüzmeye başladım, yıllarca sabah 6’da havuza gitmenin acısını başka hiçbir sporda çekmedim. Takım sporu gibi gaz veren yok, her şey kendi motivasyonuna kalmış. Kaytaranı hemen belli ediyor, rakibin sensin. Atletizm de öyle, pistte herkes gözünü saatteki saniyeye dikmiş, lafla moral bozan yok ama teselli de yok. Bireysel sporda antrenör ne kadar iyi olursa olsun, psikolojik olarak kendi başına ayakta kalmayı öğreniyorsun. İstanbul’da 2023’te bir tenis turnuvasında izledim; maçın ortasında siniri bozulan genç raket rakibini değil, kendi kafasını dağıtmaya uğraşıyor. İyi yanları da var: Başarın kimsenin eline bakmaz, kaybedince de bahane yok. Disiplin ve özgüven bu sporlardan çıkıyor, hele bir de rutinini oturttun mu, hayatının her alanında etkisini görüyorsun.