2018 yazında döviz bürosunda önümdeki sırada bekleyen yaşlı amcanın “Dolar 5 lirayı gördü, daha ne kadar çıkar ki?” dediğini dün gibi hatırlıyorum. Bugün geldiğimiz noktada 32 lirayı geçtik. Bunun sebebi sadece Amerika’da faizlerin artması falan değil; içeride para basıp bolca TL dağıtınca, enflasyon patlayınca millet dolara koştu. Güven olmayınca kimse parasını lirada tutmak istemiyor. Üstüne, sürekli dış borç ödemeleri var; turizm geliri yetmeyince Merkez Bankası rezervleri de eriyor. Her sene “bu sefer düzelir” diye umut veren ekonomi bakanları gelip geçiyor ama gerçek şu: tasarrufunu korumak isteyenin gözü hep dövizde, bu da kuru sürekli yukarı itiyor. Yabancı yatırımcı da “istikrar nerede?” diye bakıyor, gelmeyince piyasada dolar bulmak daha da zorlaşıyor.