Bir garajda başlayan hikâye, zamanla dünyanın en değerli şirketini doğurdu — ve bu hikâyenin mimarı Steve Jobs, teknoloji ile sanatı birleştirme konusunda neredeyse obsesif bir tutkuya sahipti.

24 Şubat 1955'te San Francisco'da dünyaya gelen Jobs, doğumundan kısa süre sonra evlat edinildi. Büyüdüğü Silicon Valley'nin tamircilerle dolu sokakları, onun mekanik ve elektronik dünyasına olan ilgisini körükledi. Ancak Jobs'ı diğer mühendislerden ayıran şey hiçbir zaman teknik derinliği değildi; o, her zaman "nasıl çalışır"dan çok "nasıl hissettirir" sorusunu sordu.

1976'da Steve Wozniak ile birlikte Apple'ı kurduğunda henüz 21 yaşındaydı. İlk yıllar mütevazı ama umut doluydu. Asıl sarsıcı kırılma ise 1984'te geldi: Macintosh bilgisayarının tanıtımı, reklam dünyasını da teknoloji dünyasını da yerinden etti. George Orwell'ın "1984" romanından ilham alınan o efsanevi Super Bowl reklamı, bir ürün lansmanını kültürel bir olaya dönüştürdü. Ne var ki bu zafer uzun sürmedi; 1985'te kendi kurduğu şirketten kovuldu. Pek çok insan için bu bir son olurdu. Jobs için bir başlangıçtı.

Dışarıda geçirdiği yıllar, onun en üretken dönemlerinden biri oldu. NeXT bilgisayarlarını kurdu, Pixar'ı satın alarak animasyon sinemasını kökten değiştirdi. Toy Story, Pixar'ın imzasını taşıyan ilk uzun metrajlı filmdi ve sinema tarihine geçti. 1997'de Apple'a geri döndüğünde şirket iflasın eşiğindeydi. Jobs'ın ilk icraatlerinden biri, ürün yelpazesini acımasızca kısaltmak oldu. "Odaklanmak, hayır demektir" diyordu ve bunu gerçekten uyguluyordu.

Sonraki on yıl, ardı ardına gelen devrimlerle doldu. iMac'in şeffaf renkli kasası tasarımın da bir ürün özelliği olabileceğini gösterdi. 2001'deki iPod, müzik endüstrisini altüst etti. iTunes Store ise dijital içerik satışının nasıl olması gerektiğini yeniden tanımladı. Ama asıl büyük patlama 2007'de geldi: iPhone. Jobs o gün sahneye çıktığında "Bugün telefonu yeniden icat ediyoruz" dedi. Kimse bunun abartı olduğunu düşünmedi, çünkü öyle değildi.

Jobs'ın sunum tarzı da en az ürünleri kadar efsanelere konu oldu. Sahnede yürüyüşü, sesi, o ünlü "one more thing" anları — bunların hepsi birer performanstı. Siyah boğazlı kazağı ve kot pantolonu ise karar yorgunluğunu ortadan kaldırmak için bilinçli seçilmiş bir üniformaydı. Ayrıntılara olan takıntısı çalışanlarını çıldırtırdı, ama aynı zamanda Apple ürünlerinin o benzersiz kalitesini de yaratırdı.

2003'te pankreas kanseri teşhisi kondu. Hastalığı herkesten uzun süre gizledi. 2011'de, iPad 2'nin lansmanından yalnızca birkaç ay sonra, 5 Ekim'de hayatını kaybetti. Geride bıraktığı miras yalnızca ürünlerden ibaret değildi; mükemmeli sıradan kabul etmeme, kullanıcıyı her şeyin merkezine koyma ve tasarımı bir düşünce biçimi olarak görme anlayışı bugün hâlâ teknoloji dünyasını şekillendiriyor.