Hayatımı parmak hareketleriyle harcadığım bir diğer mobil oyun da Homescapes oldu. 2020’de pandemiyle evde kalınca “bi’ bakayım şu bahçeyi ne hale getireceğim” diye başladım. Puzzle çözdükçe koltuk döşüyorum, halı seriyorum ama gerçek hayatta çamaşırlar sepette, evi Austin'in babasından daha kötü yönetiyorum. Bir baktım, arka arkaya 17 level geçmişim, yemek soğumuş, çayın üstü kaymak tutmuş. Oyun bildiğin sanal kölelik; ben hâlâ eski pencereleri tamir ediyorum, kendi camlar kir içinde. Mobil oyunlar, işte böyle ufak ufak gününü yiyor.