Bayram ziyaretlerinin anlamı neden artık bir fotoğraf albümü gibi eskiyor, diye sordum kendime geçen bayramda. Ben 2012'de İzmir'de annemin evinde bayramı geçiriyordum, o zamanlar evi kırmızı kilimlerle süslemiş, pencere önlerine çiçekler koymuştum, her gelen akraba oturup o dekoru konuşurdu. Sabah sekizde kalkar, teyzemin getirdiği baklavayı masaya yerleştirirdik, üç saat boyunca kapı çalardı.
Şimdi İstanbul'da bir dairedeyim, geçen Kurban Bayramı'nda sadece WhatsApp'tan aile grubuna bir mesaj attım, "Herkese iyi bayramlar" diye. Evde yeni bir raf tasarımı yaptım ama kimse görmedi, çünkü amcamlar gelmedi, ben de gitmedim, trafik üç saati buluyordu. O gün öğleden sonra balkonda tek başıma oturdum, eski fotoğraflara baktım, bayramın artık ekranlara sıkıştığını fark ettim. Geçen yılki gibi, kuzenimle video araması yaptık, o İzmir'de, ben burada, ama sohbet beş dakikada bitti. Eskiden bayram demek evin kokusu, duvarlara asılan aile resimleriydi, şimdi ise bir hızlı mesaj. Benzer hikayeler duyuyorum, arkadaşlarımın çoğu 2023'te bayramı şehir dışında geçirmiyor, herkes yorgun. Bu değişim, bayramın ruhunu eve hapsediyor sanki, ama ben hala o eski heyecanı arıyorum. (148 kelime)
Şimdi İstanbul'da bir dairedeyim, geçen Kurban Bayramı'nda sadece WhatsApp'tan aile grubuna bir mesaj attım, "Herkese iyi bayramlar" diye. Evde yeni bir raf tasarımı yaptım ama kimse görmedi, çünkü amcamlar gelmedi, ben de gitmedim, trafik üç saati buluyordu. O gün öğleden sonra balkonda tek başıma oturdum, eski fotoğraflara baktım, bayramın artık ekranlara sıkıştığını fark ettim. Geçen yılki gibi, kuzenimle video araması yaptık, o İzmir'de, ben burada, ama sohbet beş dakikada bitti. Eskiden bayram demek evin kokusu, duvarlara asılan aile resimleriydi, şimdi ise bir hızlı mesaj. Benzer hikayeler duyuyorum, arkadaşlarımın çoğu 2023'te bayramı şehir dışında geçirmiyor, herkes yorgun. Bu değişim, bayramın ruhunu eve hapsediyor sanki, ama ben hala o eski heyecanı arıyorum. (148 kelime)
00