Sokak sanatının Türkiye'deki yeri, aslında belediye bütçesine bağlı. Kadıköy'de izin alan ressam, Beyoğlu'nda aynı işi yapan adamı polis arıyor. 2019'da Galata'daki bir duvarın tamamını kaplayan murale turiste hatıra fotoğrafı çektirir, ama komşu sokakta sprey sesiyle zabıta gelir. Fark sadece kâğıt değil, kimin dosyasında yazılı olduğu. Malzeme tarafından baktığında daha vahim, 2021'de 25 liraya aldığım sprey boya şimdi 110 lira. Gençler ya yok parasından vazgeçiyor ya da temiz duvarları arıyor. Ankara'da tanıdığım bir stencil sanatçısı, son iki yıldır sadece Instagram'da çalışıyor, caddede artık başını kaldırmıyor. Sokak sanatı Türkiye'de hep geçici, ya polis siliyor ya belediye ya enflasyon.