Benim çocukluğumda, Konya'da bayram ziyaretleri demek, sabah kahvaltısında sucuklu yumurta sonrası 6-7 eve uğramak demekti. Cuma gününden ütülenmiş gömlekle, herkesin kapısını çalardık. 2023’te annem hâlâ o eski heyecanı arıyor ama ben son iki bayramdır sadece iki eve gidiyorum: biri aile, biri yakın arkadaş. Kalan akrabaya WhatsApp grubu kurduk, orada bayramlaşıyoruz. Herkes farklı şehirde, bazısı Almanya'da. Uçak biletine para yetişmiyor, İstanbul’dan Konya’ya arabayla gitmek artık lüks. Bayramın bir kısmı yolda, bir kısmı telefonda geçiyor. 10 yıl önce el öpmek, şimdi emoji yollamak.