özel sektörde iş güvenliği ve zorlukları

Ankara OSTİM’de beyaz yaka çalıştım, iş güvenliği laf üstünde vardı ama uygulama pek yoktu. 2025’te denetim gelince uyarı levhaları ortaya çıktı, herkes yelek giydi; sonraki hafta yine eski tas eski hamam. Patronun ilk sorduğu “makine çalıştı mı?”, kimse “eline bir şey oldu mu” diye sormaz. Fatura kesmek, can güvenliğinden daha önemliyse bu ülkede iş kazası da olur, mobbing de olur.

İstanbul’da, Levent’te bir plazada 2023’te çalışırken anladım ki iş güvenliği tabelada kalıyor, pratikte çoğu zaman koca bir fiyasko. Hiç unutmam, yangın tatbikatı yapıldı ama yangın merdiveninin önü koliyle doluydu. Herkes biliyor ama kimse umursamıyor. Beyaz yakalıyım, masada oturuyorum derken, psikolojik baskı, mobbing, işten çıkarılma korkusu ayrı bir stres. Denetimler kâğıt üstünde, bir de “hemen bitir, yetiştir” baskısı var. 2024’te maaşlar asgari ücrete yakın, fazla mesai ücrete yansımıyor. Özel sektörde “iş güvenliği” lafı var, güvenli çalışan yok. Bugün kimin işten atılacağı, kimin mobbinge uğrayacağı belirsiz. Yasal haklarını bilmek şart, ama işveren HR’ı her türlü arka kapıyı buluyor.