Gecenin köründe bilgisayar başında boş ekrana bakıp dakikalarca tek kelime yazamamak insanı delirtir. Hikaye kafada tam, ama iş klavyeye gelince parmaklar tutuluyor; hele bir de “bunu kim okuyacak” kaygısı sardı mı, motivasyon sıfırlanıyor. Bitmeyen kaynak araştırması, düzeltme turları, Word belgesine numara vermekten romanı tamamlayamamak var bir de. İki sene uğraştığım dosyayı hâlâ arşivde tutuyorum, çünkü bitmek bilmiyor.