Pandemi sonrası savrulan ekonomide iki yılda üç farklı bankaya borçlanınca, paranın ne kadar hızlı buhar olduğunu gördüm. Dolar 2024’te 40 TL’yi geçince, sabit gelirle yaşamak hayal oldu. Birikim yapmanın en net yolu, harcamadan önce kenara %10 atmak. Anlık zevklere, kahve zincirlerine para gömmek yerine, evde filtre kahveye dönünce ayda 700 TL cebimde kaldı. Kredi kartının limitini bankanın insafına bırakmak büyük hata; kendi harcama limitini, maaşından daha düşük tutunca ipin ucu kaçmıyor. Acil durum fonu dedikleri şey, üç aylık gider kadar nakit. Ben bunu Ziraat’te vadeli hesaba atınca hem dokunamıyorum, hem az da olsa faiz getirisi oluyor. Bir de, yatırım deyince kriptoya atlamadan önce, temel ihtiyaçların garanti altına alındığından emin olmak şart. Yoksa gece yastıkta borç düşünmekten uyku haram.