1998’de annemle babamın yıldönümünde babamın apartman girişine bıraktığı minik not hâlâ aklımda. Kırtasiyeden alınma minik bir kart, üstünde “Bugün de güzel gülüyorsun” yazıyordu. O yıllarda, cep telefonu yok, WhatsApp yok. Her şey daha çok emek istiyordu, jestler de daha anlamlıydı. Şimdi 2026’da, sevgiliye dijital bir sticker atınca görev tamamlanmış gibi oluyor. Oysa hâlâ sabah kahvesini yatağa götürmek, marketten gelirken onun sevdiği çikolatayı almak, günümüzün lüksü haline geldi. Küçük jestler o kadar nadirleşti ki, yapan bir adım öne geçiyor. Kim ne derse desin, aşk hâlâ detaylarda gizli.