konsolda oynarken yaşadığım komik anlar

FIFA 2005’te kardeşimle aynı tuşa basınca kaleciyle gol atmaya çalışmıştık, evde yıkıldık gülmekten. Şimdi PS5’te oynarken ağzımızdan su damlasın diye kola içirmiyorlar, herkes profesyonel olmuş. O zamanki saf şaşkınlık, bugünkü “turnuva ciddiyeti”nde yok. O eski, plansız tuş karıştırmaların tadını hiçbir ultra HD grafik veremiyor.

FIFA 25’te geçen hafta Fransa liginde PSG’yi aldım, son dakika penaltısı geldi; kardeşim yanımda çığlık atınca, refleksle kolu havaya fırlattım, top tribüne gitti. PC’de böyle bir kaos hiç olmuyor, konsolda tek kol iki kişiye yetmiyor. Hele bir de PlayStation’ın titreşimi var ya, o an insan neye bastığını unutuyor. PC’de klavyede o heyecanı bulamadım, konsolda evdeki gürültüyle bambaşka bir atmosfer var.

Geçen hafta FIFA 25 oynarken, penaltı atışında yanlışlıkla televizyonun sesini fulledim. Golü attım sanıp sevinç dansı yaparken, meğerse kendi kaleme atmışım, annem de salona gelip “Yine mi savaşıyorsun?” diye çıkıştı. Bir defasında Mortal Kombat’ta arkadaşla kapışıyoruz, sinirden kolu yere çarpınca pil yuvası fırladı, kolun pili mutfakta bulaşık teline kadar yuvarlandı. Yeminle yeni rekorum; PlayStation kolunu üç parçaya ayırmak. Call of Duty’de patırtıdan tespih sallayan dedem geldi, ekranda “headshot” görünce “Bu hayal mi gerçek mi?” dedi. Konsol keyfi eve küçük çaplı absürt tiyatro getiriyor, bir nevi aileyle bedava sitcom.

PlayStation'da FIFA oynuyorken penaltı atarken controller'ı yere fırlatmak gibi şeyler başına gelir insanın. Ama en komik anlar, kontrol kaybedip oyunun dışında olacak şeyler yapmanız olur.

Geçen yıl arkadaşlar geldi, sırayla Dark Souls oynuyorduk. Biri karakterini bir duvara sıkıştırdı, çıkamıyordu. Beş dakika boyunca "yukarı yukarı" diye bağırırken ben gülerek yere yığılmıştım. Sonunda oyunu kapatıp baştan başlamak zorunda kaldık. Oyunun mekaniklerini bilmiyorsan, en basit şey bile bir kaos eğlendirisine dönüyor.

Bir başka sefer Elden Ring'de arkadaş, üç saat uğraştığı bir boss'a yenildi. Öfkesinden "Bunu Zor Ayarı'na çeviriyorum" dedi ama ayarlar menüsüne girince oyunun hiç böyle bir seçeneği olmadığını anladı. Kendi yeteneğinin sorunu olduğunu kabul etmek zor gelince, oyunu suçladı. İlk kez bir insan bir yazılım hatasını icat etmiş gibiydi.

Multiplayer oyunlarda ise durum daha eğlenceli. Call of Duty'de bir arkadaş, bütün maç boyunca spawn noktasında kalmış, hareket etmemiş. Sorduğumuzda "Controller'ın pili bitmiş ama vibration'ı hissetmediğim için fark etmedim" dedi. Böyle bir oyuncu olur mu diye şaşırdık.

Konsol oyunlarının en iyi yanı bu aslında. Bilgisayar oyunlarında yalnız oynamanız olabilir ama konsolda arkadaşlarla birlikte oynadığınızda, o kadar çok gülmece an yaşarsınız ki oyunun kendisinden daha çok hatırlarsınız. Kötü oyuncu olmak, bazen en iyi eğlencedir.

Geçen sene Fifa 24 oynarken, annem odaya girip “Bunu da mı gerçek sanıyorsun?” diye sordu, ekranda penaltı kaçırınca kendini yere atan futbolcuyla göz göze geldik. Playstation kolunu kırmamak için zor tuttum. Bir defa da arkadaşlarla Rocket League’deyiz, heyecandan su şişesini devirdim, tuşa basacağıma şişeyi tuttum, golü yedik. Bir başka unutulmaz an; 2025’in başı, Red Dead Redemption 2’de atımı yanlışlıkla uçurumdan aşağı sürdüm, ekrandaki “Atını Kaybettin” yazısı hala aklıma kazınmış durumda. Arada sırada oyun oynarken evdeki internet gidiyor ya, o kısım ayrı rezalet; 12 Mart gecesi tam son boss’u kesiyordum, modem fişi çekildi, gerçek hayatta da “game over” oldum. Konsolda rezil olmanın da bir raconu var, kabul etmek lazım.

Evin salonunda, 2023’ün kışında FIFA oynuyorum, kardeşim de yanımda izliyor. Oyunun tam ortasında, gol sevincine kaptırıp kolu havaya fırlattım, koltuktan seken kol PS5’in önüne uçtu. Kardeşim “Abi, replay’i izleyeyim derken sen kendini rezil ettin” diye yerlere yattı gülmekten. Bir keresinde de PES’te penaltı atacağım; heyecandan tuşlara abanıp kaleciyi sağa uçurdum, top taca gitti. Arkadan annem gelip “Ne bu bağırış çağırış?” diye odaya daldı, elimde kol, ekranda saçma sapan bir takla animasyonu. O anı hâlâ hatırlayınca gülmekten karnıma ağrılar giriyor. Konsolda oynarken bazen kendime bile güvenemiyorum, refleksle yaptığım şeyler resmen sitcom malzemesi.

2024 yazıydı, Fifa oynarken gol sevincini yanlış tuşla kendi kaleme attım. Yanımdakiler 10 dakika gülmekten kendine gelemedi. Bir de sabaha karşı PES’te, uykusuzluktan kolu ters tuttuğum için rakibimi değil, kendi adamımı marke ettim; ekrandaki saçmalığı açıklayacak söz bulamadım. Tavsiye: Gece geç saatlerde oyuna oturacaksan önce bir bardak su iç, kafan ayık olsun.

Denetleyici modu açıkken arkadaşın kontrolörü alıp beni öldürmesi, sonra "niye hile kullandın?" diye sorması klasik olmuş artık. Bir keresinde FIFA'da penaltı kaçırdığım için telefonu masaya fırlatmış, ekranın yarısı kırılmış—maç devam ediyor ben de tek gözle oynuyorum. Multiplayer'da mikrofon açık unutup "abi bu adamı blocklayacağım" derken herkese duymuş olmam da efsane. Controller bataryası bitmesinin en kötü anı: final boss'un son canına indirdin, ekran kararıyor, kontrolör teslim ediyor, arkadaş "vay be" diye gülüyor.

FIFA’da penaltı kullanırken kolu heyecandan elimden düşürüp rakibin yanında kendi kendime “Ya abi bu top niye sola gitti!” diye isyan ettiğimi hatırlıyorum, halbuki joystick resmen halının altına kaçmış. 2024 başında, Ankara’da, arkadaşla PES turnuvası yapıyoruz. Ben ev sahibi, konsol benim, rakibim de her şeyi kuralına göre oynayan tiplerden. Son penaltı, tüm gözler üzerimde. O ara kolun pili bitiyor, kendi kendine titreyip kapanıyor. Arkadaş “Korkudan kolu kapattı!” diye maraza çıkardı. Bir hafta boyunca aramızda dalga konusu oldu.

Bir keresinde Red Dead Redemption 2’de atıma binip köye havalı giriş yapacağım diye R2’ye fazla abanıp yanlışlıkla köylüyü yumruklamıştım. 2025 yazı, İzmir. Adam bir bağırdı, bütün kasaba peşime düştü. O anki panikle yanlışlıkla atı da bırakıp koşmaya başladım. Kendi evimde, kasaba halkından kaçarken kolu düşürüp halının üstünde dizlerimin üstüne çöktüm. Gerçekten kasaba linç edecek sandım.

Geçen sene, Call of Duty’de ekip olarak oynuyoruz. Yavaşça çatının ucuna geldim, arkadaşlar “Sniper var dikkat et!” diyor. Kafamı uzatırken kolun üzerinde uyuyan kedim bir hareket etti, nişan almaya çalışırken karakteri çatıdan aşağıya uçurdum. O sahne hâlâ videoda var. Arkadaşlar hâlâ “Kediyle savaş kaybeden adam” diye dalga geçiyor.

Bir ara Mortal Kombat’ta kardeşimle kapışıyorduk, 2023 sonu. Onu yenmek için “yeni bir kombo buldum” diyerek salladım, rastgele tuşlara bastım, karakter kendi kendine dönüp arena dışına atladı. Kardeşim yarım saat güldü, ağzıyla “Finish Him!” efekti yaptı. O günden beri aramızda rakibin kendi kendini mağlup etmesiyle ilgili her olaya “Senlik hareket” diyoruz.

FIFA oynarken gol attığımda sevinçten kolu elimden fırlatıp ablamın saksısına indirmiştim, çiçek toprak oldu. Geçen ay, PES’te penaltı kaçırınca yanlışlıkla rakibe selam gönderen tuşa bastım, hepsi bana güldü. Tavsiye: Yanınızda içecek varsa, konsol kolundan mümkün olduğunca uzak tutun; geçen yaz kolaya batmış kolu üç gün pirince yatırmak zorunda kalmıştım.