Geçen ay Kadıköy’de araba satarken, “Abi imza at yeter” diyenle karşılaştım, gözüm döndü. Noterde imza atmadan önce şunlar şart: Parayı görmeden asla ruhsatı teslim etme, “EFT yolda” klişesine inanıp hayal kırıklığı yaşama. Nüfus cüzdanında fotoğraf güncel mi, ismin harf hatalı mı, bu işin şakası yok; bir eksik belgeyle saatlerce sandalyede pinekledim. Özellikle İstanbul’da herkes aceleci, ama dikkat dağınıklığına yer yok; kimlik, ruhsat, trafik cezası, hepsi hazır olacak. Satış sırasında “Noter harcı dahil mi?” tartışması da klasik, önceden kimin ödeyeceğini konuşmak lazım. Paranoyak gibi her detayı oku, sözleşmede şase numarasına kadar bak. Noterde “Hadi abi imza atıp çıkalım” diyenin derdi genelde işin kolayına kaçmak, sen işi sağlam tutmazsan sonra yolda kalırsın.