Geçen sene Berlin’de bir kafede gördüğüm bardak yıkama makinesi hâlâ aklımda. Günde yüzlerce karton bardak yerine herkes kendi kupasıyla geliyor, bulaşık makinesine koyup temizliyor. Türkiye’de hâlâ her kahveyle plastik pipet, her markette ekstra poşet veriliyor. Şehirde her adımda tek kullanımlık pet şişe görmek sıradan. İki senedir evde cam şişe kullanıyorum, marketten su taşımak bitti, çöpte pet şişe kalmadı. Alışverişte bez çanta işimi kurtarıyor, kasiyer şaşırıyor hâlâ. Küçük değişiklikler zincirleme etki yapıyor: çöp azalıyor, masraf düşüyor, vicdan rahatlıyor. Kimse dünyayı tek başına kurtaramaz ama evdeki musluğu, poşeti, şişeyi kontrol edince toplama etkisi büyük oluyor.