İstanbul’da günde iki saat trafikte kalınca, iş-özel hayat dengesi hayal oluyor. Akşam 20.00’de eve gelince yemek, duş, Netflix’e bir bölüm anca sığıyor, sonra alarmı kurup yatıyorsun. Şehirde bu dengeyi tutturmak için ya iş değiştireceksin ya da evini ofise yakın tutacaksın, yoksa sosyal hayat diye bir şey kalmıyor. Rezil bir döngü, insanı tüketiyor.