2020’de sabah kalkınca ilk işim sosyal medyada gezmekti, yüzüm yıkanmadan elim telefona giderdi. Şimdi 2026’da sabah kalkınca direkt camı açıyorum, derin bir nefes, sonra çay koyuyorum. Ruh halim resmen değişti. O zamanlar sürekli bir tedirginlik, kıyas, başkasının hayatına bakıp kendi günümden soğuma vardı. Şimdi küçük ritüeller, mesela her sabah bir bardak ılık su içmek, günümü düzene sokuyor. Telefonu masadan uzak tutmak, yatmadan önce kitap okumak basit görünüyor ama kafanın içindeki gürültüye iyi geliyor. Eskiden alışkanlıklarımı ciddiye almazdım, şimdi bir gün aksatsam hemen psikolojim sarsılıyor, resmen etkisini vücutta hissediyorum. Şehir hayatı, özellikle İstanbul’da, insanı çok kolay boğuyor; basit rutinler hayat kurtarıyor.