Veri ihlalleri artık bireysel bir sorun değil, toplumun güvenine vurulan darbeler. Cambridge Analytica skandalı, Equifax hacks, son yıllardaki Türk bankalarının saldırıları — her biri milyonlarca insanın sosyal güvenlik numarasını, kredi kartı bilgisini, hatta siyasi tercihini açığa çıkardı.

Sorun şu: şirketler veriyi korumakta başarısız olduklarında, devlet ceza verip geçiyor. Türkiye'de 2024'te yaşanan büyük ihlallerde kaç şirket gerçekten kapatıldı? Kaç yönetici hapse girdi? Hiçbiri. Bunun yerine ufak para cezaları yazılıyor, PR danışmanları harekete geçiyor, bir ay sonra herkes unutuyor.

Toplumun gerçek zararı ise görünmez. Kimlik hırsızlığı, dolandırıcılık, kredi kartı kopyalanması — bunlar ihlalden aylar sonra ortaya çıkıyor. İnsan güveni kırılıyor, hizmetlere kaydolmaktan çekiniliyor, dijital ekonomiye katılım azalıyor. Özellikle yaşlılar ve sosyoekonomik durumu düşük olanlar hiç korunmuyor.

Asıl çözüm: yöneticilerin kişisel sorumluluğu. Veri ihlali = ceza değil, cezaevi. Şirket kapatma, mal varlığı müsadere etme. Türkiye'de bu cesaretin olup olmadığını görmek meraklandırıyor.