İnsanın başı sıkışınca yanında biri olmasının değeri bambaşka. 2022 yazında işten çıkarıldığımda, iki yakın arkadaşım olmasa İstanbul’da kendimi toparlayamazdım. Birisi beni evinde iki hafta misafir etti, diğeri ise “kira işini dert etme, hallederiz” dedi. Desteksiz arkadaşlıklar ise genelde çabuk yıpranıyor; sadece dert anlatıp dert dinlemeyen ya da her şeyini paylaşmayıp hep kendi içini rahatlatan tiplerle samimiyet uzun sürmüyor. Özellikle de büyük şehirde herkesin bir telaşı var, “yanındayım” diyebilen insan altın değerinde. Karşılıklı destek olmayınca arkadaşlık çok yüzeysel kalıyor, zor zamanlarda kimse kimseyi aramıyor. Uzun vadede de bu tip ilişkiler bir noktada kopuyor, çünkü insanlar yalnızca iyi günde yanında olanı değil, kötü günde de yanında kalanı istiyor.