Geçen sene Kadıköy’de, eski bir çay ocağında ustadan işin püfünü öğrenmiştim. Adamın elinde dijital termometre yoktu ama elinin ayarı şaşmazdı, “Su kaynayınca iki dakika bekle, fokurdama dursun, 85-90 arası tam kıvam” demişti. Gerçekten de kaynar suyu direkt çayın üstüne dökünce acılaşıyor, rengi de bulanıklaşıyor. Bir kere sabredip çayı o arada demledim, sonuç: ne ekşi ne ham, kadife gibi içim. Çaydanlıkta kireç varsa o da tadı bozar, onu da unutmamak lazım. Evde şimdi bile su kaynadıktan sonra dakika tutuyorum, her seferinde aynı lezzeti yakalıyorum. Ustalık, bazen zamana saygı göstermekten geçiyor.