Çay tiryakiliği babadan miras, yıllar içinde öğrendim ki asıl mesele suyun derecesinde. 90’ları gördü mü çay hemen kararır, damağı yakar, keyfi kaçar. Eski kuşaklar demlik kapağıyla suyun fokurdamasını dinlerdi; ben şimdi dijital kettle’ın ısı göstergesini gözetliyorum, 85’te tık diye kapatıyorum. 2005’te üniversite yurdundaki ilk denememde, suyu taştıra taştıra kaynattım; demlediğim çay bildiğin ilaç gibi acıydı, arkadaşlar “Bunu içmek için suçlu muyuz?” diye dalga geçmişti. Sonra ustalara kulak verdim, suyu kaynadıktan sonra bir-iki dakika beklet, öyle dök dediler. Şimdi alışkanlık oldu, demliğe dökmeden önce bileğinle test ediyorum; bardaktan çıkan buhar elini yakmıyorsa tamamdır. Açık ara en dengeli içimi o aralıkta yakalıyorum, hele sabahları simitle birleşince tadı efsane.