Sokak lezzetinde "en iyi" diye bir şey yok, vardır ya da yoktur; tezgahın ustası bilir. Usta değişirse, lezzet değişir—İstanbul'da gördüm bunu, bir sokak köşesi iki yıl içinde üç kez usta değiştirdi, hepsi farklıydı. Asıl tartışma burada: insanlar lezzeti değil, hatırayı savunuyor. O kokoreçi, o döner, o simit—hepsi "ben orada o zaman mutluydum" demek oluyor.