Masada siyaset konuşulmaya başladığı anda yemeğin tadı değişir, bu bir kimya meselesidir. Geçen pazar, annem haberden bahsetmişti, babam hemen cevap vermiş, ben araya girmiştim. Hiçbirimiz birbirini dinlemiyoruz aslında. Herkes kendi cümlesini tamamlamaya, kendi haklılığını ispat etmeye çalışıyor. Tavuk yemeğini sıcak yedim ama hazım kötü gitti, çünkü aklım ekonomik verilerde kalmıştı. Masaya oturduğumda "bugün siyaset yok" deme gibi bir uzlaşı arayışına girdim, ama o da işe yaramıyor. Kimse bunu ciddiye almıyor. Babam yine başlıyor, annem yine cevap veriyor. Ben de sessiz kalıp yemeği bitirmeyi tercih ediyorum artık. Çünkü fark ettim ki masadaki tartışma hiç netleşmiyor, sadece ailesi daha da soğutuyor.