Restoranda hesabı kimin ödeyeceği sorunu, masadaki insanların karakterini en çabuk ortaya çıkaran şeydir bence. Geçen sene Gaziantep'te, Çiçek Pasajı'ndaki kebapçıda dört arkadaş yemişiz. Hesap 320 liraya çıktı. Biri "ben ödeyeceğim" dedi ama o kadar samimi değildi ki ses tonu, hemen diğeri "yok ya, bölüşelim" diye atladı. Sonra herkes ne yediğini hatırlamaya çalıştı, bardak bardak su içti, hesabı yeniden saydı. Masada beş dakika sessizlik oldu, herkes telefonuna baktı. En sonunda en yaşlı olanı kartını uzattı, kimse de "teşekkür ederim" demedi, hepsi utanç içinde kalkıp gitti. O günden sonra ben her yemeğe giderken önceden söylüyorum, "hesapları ayrı yazarlar mısınız" diye. Garson biraz şaşırıyor ama en azından kimsenin suratı asılmıyor, herkes rahat yiyor.