Restoranda hesap geldiğinde ortam bir anda elektrikleniyor, herkes cebinden kart ya da nakit çıkarmak için Oscar’lık bir performansa girişiyor. 2022’de Ankara Kızılay’da, sekiz kişilik KPSS grubumuzla yemek yemiştik, hesap 980 lira tutunca, aramızdaki en sessiz olan Zeynep birden “Ben geçen sefer ödemiştim, hatırlıyorsunuz değil mi?” diyerek konuyu açtı. Kimse hatırlamıyor tabii, çünkü her seferinde bir şekilde ‘geçen seferi’ kimse anımsamıyor. Hesabın bölünmesi en mantıklısı ama Türk usulü gurur devreye girince işler yine sarpa sarıyor. O günden beri dışarıda buluşacaksak herkesin farklı banka uygulaması var, masaya QR koyup “kendi payını okut” diyoruz, kimseye borç kalmıyor.