Bizim evde politik tartışmalar sofraya neredeyse tuzluk gibi konurdu. 2002 seçimleri zamanı, Kayseri’deyiz, masada kayseri mantısı, fonda da babamın sonsuz sayıda Adalet Partisi anısı. Annem ise “Senin gençliğinde de mi böyleydi?” diye laf atar, ben de kasım kasım kasılırım. Ertesi gün okula gidip, masada konuşulanları arkadaşlarıma anlatırım, sanki devlet sırrıymış gibi havalı bir şekilde. Bir keresinde dedem 1970’lerde yaşadığı bir mitingi anlatmaya başladı, ben de pilavı bırakıp “Dede, o zaman sosyal medya yoktu, mitinge nasıl haber uçtu?” diye sordum. Masada bir sessizlik oldu, sonra herkes tekrar kendi kanalına döndü. Bizde tartışmalar yemekle başlar, tatlıya asla geçmezdi.