Bizde yemek masası, özellikle akşamları, tam bir açık oturum. İstanbul’da evdeyiz, masada menemen var, bir de yanında salata. Babam ısrarla 2001 krizini hatırlatıyor, döviz neymiş, faiz neymiş anlatıyor. Annem “o zamanlar domatesin tadı başkaydı” diyor, bir yandan ekonomik kriz, bir yandan domates fiyatı, bir yandan siyasi parti ismi dönüyor sofrada. Ben bazen sessiz kalmaya çalışıyorum ama geçen ay, seçim günü akşamı, dayanamadım, kendi fikrimi söyledim. O anda ablam bana döndü, “Sen ne anlarsın ekonomiden, yatırım dediğin nedir ki?” diye sordu. İş oradan çıktı, menemen soğudu, babamla ablam kendi aralarında tartışmaya başladı. O akşam çatalı bırakıp mutfağa kaçtım, bulaşağı yıkamak siyasi tartışmadan daha kolay gelmişti. O günden beri sofrada gündemi açan kim olursa direkt konu değiştiriyorum, yoksa menemen yine buz gibi oluyor.