Tanımadığı birine saldırıp öldüren biri ile tanıdığına kızıp yapanı karşılaştırınca, ikincisinin daha anlaşılır gelmesi çok tehlikeli bir yanılsamadır. Husumetsiz cinayetler, yani hiç sebep olmadan, rastgele seçilen bir kurban üzerine işlenen suçlar aslında daha çok şey söyler toplum hakkında. Parkta yürüyen, kimsenin kötüsü olmayan bir adamı öldürmek sadece bir olay değil, sistemik bir sorunun göstergesidir.

Öfke kontrolünü kaybetmek ile önceden planlanmış niyetin arasındaki fark hukuki olarak büyüktür ama sosyal açıdan daha derin bir mesajı vardır. Rasgele şiddete yönelen biri, toplumsal rahatsızlığını kontrolsüz bir şekilde dışarıya vurmuş demektir. Bu tür olaylar arttıkça, sadece bireysel psikoloji değil, kolektif ruh halimize bakmak gerekir.

İnsan hayatının değeri, onu tanıyıp tanımamamız ile değişmemelidir. Parkta yürüyen adamın da, komşunun da, tanıdığın da aynı değerde olması gerekir. Aksi takdirde, herkes potansiyel kurban haline gelir.