Geçen hafta Elazığ’da, sabahın köründe fırın önünde kuyrukta beklerken ilk kez tattım. Şekerle yapılan, içi boş, çıtır çıtır bir hamur işi; bildiğin bağımlılık yapıyor. Normal simit ya da poğaçadan çok daha hafif ve garip şekilde doyurmuyor, insan yedikçe yiyesi geliyor. Bölge insanı sabah çayıyla birlikte götürüyor, özellikle Ramazan’da iftar sofralarının yıldızı.