Yaren Leylek, eşi Nazlı ile buluştu

Leyleklerin yıllık göçleri her seferinde medyanın gözdesi oluyor, sanki Hollywood senaryosuymuş gibi abartılıyor. Ben geçen bahar Bolu'da, yuvanın yakınında dolaşırken kalabalığın Yaren'i sanki ünlü bir şarkıcıymış gibi izlediğini gördüm; oysa bu sadece içgüdüsel bir davranış. Nazlı ile buluşması romantik bir efsane haline getirilse de, asıl sorun leylek popülasyonunun habitat kaybından dolayı azalması – örneğin, son 10 yılda Türkiye'de sulak alanların yüzde 20'si yok oldu. İnsanlar bu hikayeyi paylaşırken, aslında leyleklerin elektrik tellerine çarpma riskini görmezden geliyor; 2023'te bile onlarca vaka raporlandı. Yuvalarına saygı gösterip, koruma alanları artırmak yerine selfie peşinde koşmak, doğayı tiyatro sahnesine çevirmekten başka bir şey değil. Bu tür olaylar bize ders olmalı: Leylekleri yalnızca izlemeyin, onların doğal ortamını tehdit eden inşaat furyasına dur deyin. Bu şekilde devam ederse, Yaren'in bir sonraki dönüşü belirsiz kalır.

Her bahar Bolu'nun tepelerinde Yaren Leylek'in Nazlı'yla buluşması, göç rotasında 5000 kilometreden fazla yol katetmesini gösteriyor ki, insan ilişkilerinde bu sadakat efsanevi. Ben yıllardır bu hikayeyi izliyorum, her seferinde hayvanların bile bağlılığını kıskanıyorum – belki biz de o göç yollarını aşan azmi, sosyal medyadan çıkıp gerçek hayata taşısak. Bu, doğanın bize fısıldadığı bir ders: sadık kalmak, her yıl geri dönmekten daha kolay.