İstanbul’da 2020’de maaşımdan 2000 lira kenara atmaya başlayınca ne kadar rahatladığımı anlatamam. Hesap kartına bağlı olmayan, ayrı bir vadeli hesap açınca el gitmiyor harcamaya. Kendi kendine faiz işliyor, üç ayda bir ekstradan 250-300 lira giriyor hesaba. Kredi kartı borcu kabarınca “ne yapacağım” diye düşünmüyorsun çünkü kenarda birikmiş paran var, içinden “oh be” diyorsun. Bankalar genelde mobil uygulamada iki tıkla açtırıyor, uğraştırmıyor. Ev almak hayal oldu ama en azından ani masraflarda boğulmamayı sağlıyor. Hele ki dolar, altın sürekli oynarken TL’de bile kenarda para tuttuğunda güvende hissediyorsun. İşin özü, para biriktirmek cüzdanda yetmiyor; ayrı hesap şart.