Geçen ay Kadıköy Emek Tiyatrosu’nda “Yorgun” oyununa bilet bulmak için yarım saat sırada bekledim. Küçük salon tıklım tıklımdı, insanlar yerde oturuyordu. İzleyici profili 20’li yaşlarda, çoğu öğrenci. Bilet fiyatları 400 liraya dayandı, bazı özel tiyatrolarda 700’e bilet gördüm. Bir yanda tiyatro salonu bulamayan bağımsız topluluklar, öte yanda devasa AVM sahnelerinde dört katı biletle “şov” izleyen kitle. Tiyatro hâlâ direniyor ama belediyelerin desteği kesilse çoğu ekip batar. Öyle Instagram’da afilli story paylaşmakla değil, bilet alıp koltuk doldurmakla yaşar bu iş. Yarın ne olur dersen, devlet desteği ve gençlerin coşkusu sürerse ayakta kalır; yoksa bir avuç insanın kendi aralarında oynadığı bir şeye döner.