El sanatlarını "modernleştirmek" diye lanse etilen çoğu proje aslında onları boşaltmaktan başka bir şey değil. Bir çini ustasının altı ayda öğrendiği tekniği Instagram estetikline sıkıştırırsan ne geleneksel kalır ne de modern olur, sadece ticari bir ürün çıkar.

Gerçek modern yorumun temeli ustanın elinde olmalı. Dokuma, seramik, ahşap işçiliğinde yetkinlik varsa o zaman renk, form, malzeme seçiminde deneyebilirsin. Ama çoğu tasarımcı bunu ters yoldan yapıyor: önce estetik karar alıyor, sonra geleneksel tekniği ona uydurmaya çalışıyor.

Iznik çinileri bugün yalnızca eski kalıpları taklit ederek veya batılı minimal tasarım trendlerine uymaya çalışarak ayakta kalmıyor. Tekniğini, ruhunu bilen birinin o bilgiyle neler yapabileceğine bakmalıyız. İran halısı dokuyucusu kendi tasarımını uyguladığında, türbe işçisi kendi konseptini geliştirdiğinde o zaman söylenir "modern" diye.

Turist pazarı için ucuzlatılmış, seri üretilen "geleneksel" ürünlerin dışında kalan birkaç isim var ama sayıları hayal kırıcı. Çoğunluk ya nostalji satıyor ya da batı beğenisine boyun eğiyor.