Trump'ın İran'ı 2026 Dünya Kupası'na katılması konusunda onay vermesi, saf pragmatizmden başka bir şey değil. ABD'nin eski başkanı spor ve diplomasinin kesiştiği noktada işin ekonomik yönünü gördü: dünya kupası gibi dev etkinliklerde katılımcı ülkeler uluslararası platforma çıkıyor, ticari bağlantılar açılıyor, yumuşak güç devreye giriyor.

İran'ın turnuvaya katılması da siyasi bir hamle. Ülke uzun yıllardır uluslararası izolasyondan kurtulmaya çalışıyor ve böyle büyük spor etkinlikleri bunu sağlamanın en kolay yolu. Futbol diplomasisinin tarihi boyunca devletler bunu başarıyla kullanmışlardır.

Türkiye'nin konumu burada kritik. Turnuva Türkiye'de olacaksa, ev sahibi olarak hem İran'la hem batılı ülkelerle ilişkileri dengede tutması gerekecek. Bu da bize gösteriyor ki büyük spor etkinlikleri sadece futbol değil, jeopolitik oyunun alanı haline gelmiş durumda.