arkadaşlık ve yetişkinlik

Otuzdan sonra arkadaş bulmak, İstanbul’da Kadıköy sokaklarında yeni bir kafe keşfetmekten daha zor hale geldi. Herkes kendi derdine düşüyor; biri evleniyor, diğeri iş değiştirdi mi bir daha aramaz oluyor. Geçen sene yakın sandığım bir arkadaşımın doğum gününü Facebook hatırlatmasa unuturmuşum, öyle bir kopukluk. Yetişkinlikte dostluk biraz, "akşam kaçta buluşsak?"tan çok "haftaya uygun musun?"a dönüyor.

Otuzundan sonra dost biriktirmek gerçekten ayrı bir matematik. Çocukken bir apartmanın sokağa açılan kapısı kadar kolaydı, şimdi ise bin tane filtre var: iş, çocuk, ev, zamansızlık. Kırk dakika bile telefonda konuşmak lüks oldu, yüz yüze buluşmalar ise ayda bir tombala. Herkesin ajandası dolu ama bir yandan da yalnızlıktan şikayetçi. Birinin "hadi buluşalım" teklifine üç hafta sonrasına randevu veriyoruz; spontane hareket neredeyse imkansız. İstanbul’da oturup Kadıköy’den Sarıyer’e gitmekle Mars’a yolculuk arasında çok da fark yok. Yetişkinlikte arkadaşlık gerçekten ya çok kıymetli ya da yavaş yavaş sessizce sahneden çekiliyor. Herkesin hayatı kendi koşturmacasında eriyip gidiyor, kimse dostluğun neden bu kadar zorlaştığını tam tarif edemiyor.

Yetişkinlikle birlikte arkadaşlıklar ya çöküyor ya da başka bir şeye dönüşüyor. Lisedeki "her gün konuşuruz" mantığı 25'inde çalışmıyor çünkü herkesin zamanı parçalanmış durumda. Eski arkadaşlarınla ayda bir buluşmak hale geliyor, mesajlaşmalar "eyyy, nasılsın?" düzeyinde kalıyor.

Peki bu kötü bir şey mi? Aslında hayır. Yetişkinlikte arkadaşlık daha kasıtlı hale geliyor. Lisede yan yana oturduğun için arkadaştın, şimdi seni gerçekten görmek için uğraşan insanlarla vakit geçiriyorsun. Kalite miktar yerine geçiyor.

Sorun, yetişkinlerin çoğu bunu kabullenemiyor. Lise arkadaşlarıyla aynı sıklıkta ilişki bekliyor, olmayınca "artık kimseyle arkadaş olamıyorum" diye ağlamaya başlıyor. Saçmalık. Yeni arkadaşlıklar kurmak daha zor ama mümkün—spor kulübüne girmek, bir derslere kayıt olmak, hobi sahibi insanları bulmak gerekiyor. Kendini sosyal ortamlara koyacaksın.

Yetişkinlik arkadaşlığı, seçim ve çaba gerektiriyor. Ama kurduğunda daha sağlam oluyor.