Gece üçte gözlerim kan çanağı, “son bir maç daha” diye diye sabahı ettim mi, kendime gelmem üç gün sürüyor. Saat limiti koymak şart, yoksa oyun zamanını insan kendi kafasında meşrulaştırıyor. Steam’de 2023’te haftalık 70 saati gördüm; bu noktada alarmı telefona kurup bilgisayara başka odada şarj takmak, denediğim en etkili yöntemdi. Bir de arkadaş grubunu değiştirmek gerekiyor bazen; sürekli beraber oynayınca kısır döngüye giriyorsun. Kendi deneyimimle söyleyeyim, oyun yerine spora veya dışarı çıkmaya yönelmek bayağı fark ettiriyor—İzmir’de sahilde basket oynadığım günlerde hiç oyunu aramadım. Profesyonel yardım almak da kimseyi küçültmez, uzmanlar net şekilde fayda sağlıyor. En kritik nokta: “ben bağımlı değilim” bahanesini geçip, dürüstçe aynaya bakmak.