Çocukken evdeki vitrin camlarının arkasında 12 çeşit biblo, dantel, tabak olurdu; şimdi bir masa, bir koltuk, bir de kitaplık, hepsi bu. 2015’ten beri Berlin’de yaşıyorum, ilk taşındığımda üç bavulla geldim, hâlâ fazlasına ihtiyaç duymadım. Eskiden ev ne kadar doluysa, o kadar “tamam” sayılırdı; bugün boşluk rahatlatıyor, kafa dağılmıyor. Az eşya, az toz, az dert.